close
تبلیغات در اینترنت
تیم ملی ، آئینه ی دولت هاست.
نوشته شده توسط : عاشق نالایق

ما فقط به پـیـروزی احتیاج داریم

تیم ملی ، آئـیـنـه ی دولـت هـاسـت.

 

واقعا باید به بروبچه های تیم ملی خداقوت و خسته نباشید گفت .

از نظر خود من خوب بازی کردند ؛ از پس مصاف با غول های فوتبال دنیا خوب بر اومدند و انصافا در بازی با آرژانتین خیلی لذت بردیم.

خب من الآن هدفم از این نوشته تحلیل بازی تیم ملی و جام جهانی نیست .

وقتی به تیم ملی ایران فکر میکنم ، بیشتر از جام جهانی ، به این مسئله فکر میکنم که تیم ملی آئینه ی سیاست و دولت هاست .

من اصلاً قصد ندارم «ورزش» را به «سیاست» ربط دهم ، چه بسا «ورزش» کمتر از هر چیزی به «سیاست» ربط دارد ؛ اما خوب که فکرش را میکنم می بینم بهترین تمثیل وضع سیاسی کشورمان ، تیم ملی مان هست .

من البته فقط از باب تمثیل میخواهم تیم ملی را مثال بزنم . اگر نقد های سیاسی پر دردسر هست  چه بهتر به در بگوییم که گوش دیوار بشنود .

***                      ***                    ***

1 . گاهی دولت جدیدی روی کار می آید و اتفاقاً شب بعدش ، تیم ملی ایران در مقابل کره پیروز می شود ؛ چندی بعد از این قضیه ، رئیس این دولت جدید در جمع خبرنگاران میگوید:« ما سایه ی سیاست را از سر ورزش برداشتم  و ایران پیروز شد» !!!

آدمی این طور وقتها حیران می ماند که آیا در همین چند ساعت که از ریاست جمهوری جدید میگذرد سایه ی سیاست از ورزش برداشته شد ؟ و آیا واقعا تأثیرش اینقدر زیاد بوده که چند ساعته نتیجه ی بازی دگرگون شده؟؟؟!!!

2 . دقیقا همین بازی که کلید ورود تیم ملی مان به جام جهانی بود رسما به دولت جدید منتصب میشود ، اما خوب که فکرش را بکنی می بینی نه تیم ملی محصول مستقیم یک دولت است و نه وضع و اوضاع سیاسی و اقتصادی .

3 . به هر حال همزمان که ایران پس از سالها به جام جهانی رفت ، دیپلماسی هم به کنگره ی جهانی رفت تا با حضرت«کدخدا»(ارباب بعضی ها) رایزنی کند، سیستم شان هم درست مثل هم بود ، یعنی برای گل نخوردن طراحی شده بودند تا گل زدن . گاهی هم که به مصاف غول های کارکشته می رویم بیشتر گل میخوریم تا اینکه گل بزنیم .

4 . در بازی دفاعی اگر هدف فقط و فقط «دفاع» باشد و برنامه ای برای حمله و رسیدن به گل نباشد ، هر چقدر هم دفاعمان محشر باشد اما جلوی حریف قدر و کارکشته ای که میدان را خالی ببیند و از ابتدا برای گل زدن و پیروزی آمده باشد ، سر انجام شکست میخوریم! صد البته میان کسی که برای پیروزی آمد باشد و کسی که برای گل نخوردن آمده باشد تفاوت از زمین تا آسمان است. (این را بیشتر برای سیاست و دیپلماسی گفتم هاآ!)

حالا که از گل خوردن و حریف قدر و کارکشته گفتم یاد بازی ایران آرژانتین افتادم ؛ اصلا همین بازی ایران آرژانتین ؛... بعد از یک بازی حماسی و تماشایی شکست خوردیم و باختیم ؛ اما به جای قبول شکست ، صدا و سیما همچنان سرود ها و آهنگ هایی را پخش کرد که آدمی تصور میکرد آرژانتین باخته !!! آخر یکی نبود بگوید اینها بیشتر مناسب قبل از شکست بود .

جالب تر که صحنه های حمله به دروازه ی آرژانتین را به عنوان صحنه های افتخار آمیز این بازی مدام پخش میکرد .

یعنی اگر آرژانتین هم بخواهد صحنه های  حمله به دروازه ی ایران را به عنوان صحنه های افتخار آمیز پخش کند ، به جای صحنه های یکی دو دقیقه ای باید صحنه های ۸۰-۹۰ دقیقه ای پخش میکرد .

تازه ، بعد از این بازی فکر میکردم مردم دمق شوند و عمدتا بروند توی لک ، اما خب اشتباه میکردم ؛ ملت طوری به خیابان ها ریختند و جشن گرفتند که آدمی تصور میکرد آرژانتین را سوراخ سوراخ کردند.

دلیل این جشن و شادی این است که بازی های ما سه حالت بیشتر ندارد:«1.پیروزی مقتدرانه 2.مساوی ارزشمند 3.باختی که چیزی از ارزش ها کم نمی کند...»(این راهم بیشتر برای سیاست و دیپلماسی گفتم هآ)

5 . این هم برای خودش از عجایب است که ملت ما هم برای پیروزی جشن می گیرند هم برای شکست.

یادتان باشد بعد از پلمپ تاسیسات هسته ای جناب دکتر ظریف خیلی هم خوشحال بود که تاسیسات هسته ای فقط پلمپ شده و قرار نیست سانتیفیوژ ها یا چیزی برچیده شود.

6 . سر جمع ، دست آخر به این نتیجه میرسیم که ما نه «بازی برد – برد» داریم و نه با این طرز تفکر هیچ بازی ای به نفع ایران میشود.

7 . تیم ملی گاهی آئینه ی دولت هاست ؛ گاهی چیز هایی در تیم ملی یا حاشیه هایش میشود تمثیل اوضاع سیاسی ؛ اما گاهی چه خوب است از فوتبال  هم چیز هایی یاد گرفت ؛ آری فوتبال هم به اندازه ی خودش درس برای یاد گرفتن دارد .

 جسارت را ، کار تیمی را ، همبستگی را ، نترسیدن در مصاف با رقیب را ، غیرتمندانه بازی کردن را ، تسلیم نشدن را ، هماهنگی را ، با برنامه کار کردن را  ، حماسه آفریدن را ،گوش سپردن به امر رهبری را و از انجام وظیفه ی خود و دخالت نکردن در کار دیگری را ،حتی اعتدال را و از مهم تر کار تیمی را باید از فوتبال آموخت .

باید از فوتبال این را هم آموخت که فوتبال «نوستالوژی» سرش نمی شود ، بازی خوب و غیرتمندانه به خودی خود پسندیده هست اما به شرطی که بتوان از آن نتیجه ی عالی گرفت ؛ از بازی خوبی که با نتیجه ی بد باشد هیچ کس لذت نمی برد . بلکه سرمایه ی بیت المال هم که خرج شده را به فنا می دهد.

***                    ***                   ***

من البته از نقد های تند و تیز که

گاهی به مرز «تخریب» می زند خودداری کردم و

برخلاف همه ی نوشته هایم این یکی را سر بسته نوشتم .

من اینجا خواستم «به دربگویم که گوش دیوار بشنود» البته اگر شنوا باشد .

و ایضاً بر خلاف نوشته هایم این مـطـلـب را نـنـوشـتم تا خودم آن را تحلیل کنم...

بلکه این مسئله را مطرح کردم تا شمـای مخاطب به آن فکر کنید و  تحلیل اش کنید

 

از همه ی خواهران و برادران التماس دعا داریم



متاسفانه تمام نظرات این مطلب به دلیل اخلالات سرور حذف شده و قابل دسترسی نیست



:: موضوعات مرتبط: مطالب ارزشی , سیاست داخلی , کلیات مقالات ,
:: ب : 65
|
امتیاز مطلب : 0
|
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : شنبه 07 تير 1393 | نظرات ()
مطالب مرتبط با این پست
لیست
لطفا دیدگاه خودتون رو بنویسید

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی